صندوق سرمایه گذاری چیست؟ صندوق سرمایه گذاری نوعی محصول مالی است که سرمایه را از چندین سرمایه گذار برای خرید مجموعه‌ای از اوراق بهادار مختلف مانند سهام و اوراق قرضه جمع می‌کند. این روش معمولاً با هدف کسب بازدهی بالاتر نسبت به سرمایه گذاری‌های سنتی انجام می‌شود. در این مقاله انستیتو نوین کسب و کار NBTI درباره صندوق سرمایه گذاری و انواع آن اطلاعات کاملی را در اختیارتان می‌گذاریم.

آنچه باید درباره صندوق‌های سرمایه گذاری بدانید

  1. تعریف صندوق سرمایه گذاری به زبان ساده اینگونه است: مجموعه‌ای از سرمایه که تعدادی از سرمایه گذاران فردی پرداخت می‌کنند و برای سرمایه گذاری جمعی در اوراق بهادار مختلف استفاده می‌شود. صندوق‌ها توسط یک مدیر حرفه‌ای مدیریت می‌شوند و از طرف سرمایه گذاران، تصمیمات سرمایه گذاری می‌گیرد. انواع مختلفی از صندوق‌های سرمایه‌گذاری، از جمله صندوق‌های سرمایه‌گذاری متقابل، صندوق‌های قابل معامله در مبادله (ETF) و صندوق‌های تامینی وجود دارد که هر کدام استراتژی سرمایه‌گذاری و مشخصات ریسک خود را دارند.
  1. صندوق‌های سرمایه‌گذاری، مشمول هزینه‌هایی از جمله کارمزدها و هزینه‌های مدیریت هستند که می‌تواند بر بازده کلی سرمایه‌گذاران تأثیر بگذارد. صندوق‌های سرمایه گذاری، سبدهای سرمایه گذاری متنوعی را در اختیار سرمایه گذاران قرار می‌دهند که ممکن است به کاهش ریسک و افزایش نرخ بازدهی کمک کند. با این حال، مانند هر محصول مالی دیگری، آنها نیز با خطراتی از جمله احتمال زیان و قرار گرفتن در معرض نوسانات بازار همراه هستند.

صندوق های سرمایه گذاری چگونه کار می‌کنند؟

صندوق‌های سرمایه گذاری با ادغام پول از چندین سرمایه گذار برای خرید مجموعه‌ای از اوراق بهادار مانند سهام، اوراق قرضه، کالاها و سرمایه گذاری‌های جایگزین مانند املاک و مستغلات و سرمایه گذاری خطرپذیر کار می‌کنند.

هر سرمایه گذار، مالک سهام فردی خود در صندوق است؛ با این حال، آنها هیچ تاثیری در محل سرمایه گذاری پول در صندوق ندارند. پورتفولیو توسط یک مدیر حرفه‌ای مدیریت می‌شود که مسئولیت تصمیم گیری سرمایه گذاری بر اساس اهداف و استراتژی‌های صندوق را بر عهده دارد. این مدیر است که تصمیم خواهد گرفت که کدام دارایی را بخرد یا بفروشد، چه تعداد و در چه زمانی.

نحوه کار صندوق های سرمایه گذاری

صندوق‌ها به سرمایه‌گذاران، پتانسیل بهره‌مندی از مدیریت حرفه‌ای، تنوع بخشیدن و دسترسی به طیف وسیعی از فرصت‌های سرمایه‌گذاری را ارائه می‌دهند که ممکن است به تنهایی دستیابی به آنها دشوار باشد. با این حال، دارای خطراتی مانند احتمال ضرر، قرار گرفتن در معرض نوسانات بازار و هزینه‌های مدیریتی بالا هستند.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری ممکن است برای پوشش هزینه‌های مدیریت صندوق، هزینه‌هایی از قبیل هزینه‌های مدیریت، هزینه‌های اداری و کارمزدهای عملکرد دریافت کنند. کارمزدها ممکن است بسته به نوع صندوق و استراتژی سرمایه گذاری مورد استفاده متفاوت باشد.

انواع صندوق های سرمایه گذاری

هنگام تصمیم گیری برای ورود به یک صندوق سرمایه گذاری، سرمایه گذاران ابتدا باید انواع صندوق‌ها را بشناسند و ببینند. انواع مختلفی از صندوق‌های سرمایه گذاری در بازار موجود است. در اینجا، سه دسته اصلی صندوق را مورد بحث قرار می‌دهیم.

فرم درخواست مشاوره

صندوق های سرمایه گذاری مشترک

ابزارهای سرمایه‌گذاری که پول بسیاری از سرمایه‌گذاران را برای ایجاد مجموعه‌ای متنوع از سهام، اوراق قرضه و سایر اوراق بهادار جمع‌آوری می‌کنند. با مدیریت حرفه‌ای، وجوه برای پخش ریسک و به حداکثر رساندن بازده متنوع می‌شوند.

صندوق‌های سرمایه گذاری مشترک تنها یک بار در روز پس از بسته شدن بازارها معامله می‌کنند و برای سرمایه گذاران بلندمدت طراحی شده‌اند. به دلیل ساختار کارمزدشان قرار نیست مرتباً معامله شوند. سرمایه گذاران، سود حاصل از صندوق را به صورت سود سهام و سود سرمایه دریافت می‌کنند.صندوق های سرمایه گذاری مشترک

صندوق های قابل معامله در بورس

 مانند صندوق‌های سرمایه گذاری مشترک، ETF‌ها نیز پول بسیاری از سرمایه ‌گذاران را جمع‌آوری می‌کنند، اما مانند یک سهام در بورس‌ها مانند بورس نیویورک (NYSE) یا NASDAQ معامله می‌شوند و می‌توانند در هر نقطه‌ای معامله شوند. در طول روز معاملات ETFها، اغلب با هزینه‌های کمتری نسبت به صندوق‌های مشترک سنتی، تنوعاتی را ارائه می‌دهند.

صندوق های تامینی

ابزارهای سرمایه‌گذاری خصوصی با مدیریت فعال که عموماً از استراتژی‌های تهاجمی‌تر برای ایجاد بازده بالاتر استفاده می‌کنند. برخی از این موارد می‌تواند شامل فروش کوتاه و آربیتراژ و همچنین استفاده از اهرم و مشتقات باشد. صندوق‌های تامینی تنها به دلیل ریسک و پیچیدگی بالا در دسترس سرمایه گذاران معتبر هستند.

صندوق های سرمایه گذاری باز و بسته

صندوق‌های سرمایه باز معمولاً بیشترین محبوبیت را در بین سرمایه گذاران دارند. تعداد سهام در این صندوق‌ها سیال‌تر است، صندوق‌های باز می‌توانند در هر زمانی سهام را منتشر کرده و بازخرید کنند تا تقاضای سرمایه گذاران برآورده شود. همچنین می‌توان سهام را مستقیماً از صندوق خرید یا فروخت.

صندوق‌های سرمایه‌گذاری بسته تعداد ثابتی سهام را منتشر می‌کنند که فقط در بازار قابل خرید یا فروش هستند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری را می‌توان به دو دسته دولتی و خصوصی و همچنین به صورت فعال و غیرفعال تقسیم کرد. وجوه قابل معامله در بورس اوراق بهادار، خرید و فروش می‌شود و سهام آنها در بازار آزاد قابل معامله است. آنها تمایل دارند انتخاب متنوع‌تری از دارایی‌ها را نسبت به صندوق‌های خصوصی ارائه دهند.

صندوق های سرمایه گذاری با مسئولیت محدود

صندوق‌های سرمایه گذاری خصوصی معمولاً به عنوان شرکت‌های با مسئولیت محدود راه اندازی می‌شوند و توسط مدیران سرمایه گذاری حرفه‌ای مدیریت می‌شوند. وجوه خصوصی نسبت به وجوه عمومی غیر نقدشونده‌تر هستند و معمولاً به حداقل سرمایه گذاری به میزان قابل توجه بیشتری نیاز دارند.

یک صندوق با مدیریت فعال شامل مدیر صندوق است که به طور فعال صندوق را مدیریت می‌کند، بهترین سرمایه گذاری‌ها را انتخاب می کند و بازدهی خاص را هدف قرار می‌دهد. یک صندوق مدیریت منفعلانه برای ردیابی یک موجود خاص طراحی شده است. توجه داشته باشید که تجارت و سرمایه گذاری در هر نوع صندوق، همواره با خطر زیان مالی همراه است.صندوق‌ سرمایه گذاری خصوصی

معایب صندوق های سرمایه گذاری

صندوق‌های سرمایه گذاری مزایایی دارند:

مدیریت حرفه‌ای: صندوق‌های سرمایه گذاری توسط متخصصان با تجربه مدیریت می‌شوند که به تجزیه و تحلیل بازار و تحقیقات عمیق برای تصمیم گیری آگاهانه دسترسی دارند.

متنوع سازی: صندوق‌های سرمایه گذاری، سرمایه گذاران را قادر می‌سازند تا پول خود را در چندین طبقه دارایی، بخش‌ها و مناطق جغرافیایی توزیع کنند.

انعطاف پذیری: صندوق‌های سرمایه گذاری، طیف وسیعی از گزینه‌ها را در اختیار سرمایه گذاران قرار می‌دهند. سرمایه گذاران می‌توانند صندوق‌ها را بر اساس ریسک، بازده و نوع دارایی‌هایی که می‌خواهند در آن سرمایه گذاری کنند، انتخاب کنند.

شفافیت: صندوق‌های سرمایه گذاری به سرمایه گذاران، اطلاعات کاملی از دارایی‌های خود و عملکرد تاریخی صندوق ارائه می‌کنند.

در کنار مزایا معایبی نیز برای این صندوق‌ها می‌توان برشمرد:

عدم کنترل: هنگام سرمایه گذاری در یک صندوق، سرمایه گذاران پول خود را به شخصی دیگر و تصمیمات او می‌سپارند و هیچ کنترلی بر نحوه و زمان سرمایه گذاری پول ندارند.

ریسک بازار: صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌توانند بسیار نوسان داشته باشند، زیرا به طور فعال مدیریت می‌شوند و می‌توانند تحت تأثیر تغییرات بازار قرار گیرند. این بدان معنی است که صندوق می‌تواند به سرعت ارزش خود را از دست بدهد یا برای رسیدن به ارزش هدف خود، زمان بیشتری طول بکشد.

کمبود نقدینگی: برخی از صندوق‌های سرمایه گذاری، نقدینگی چندانی ندارند. آنها ممکن است محدودیت‌هایی را در مورد زمان و نحوه بازخرید سهام سرمایه گذاران اعمال کنند.

کارمزدها و هزینه‌ها: صندوق‌های سرمایه‌گذاری اغلب دارای کارمزد مدیریت و همچنین هزینه‌های معاملاتی مرتبط با خرید و فروش اوراق بهادار هستند.معایب صندوق های سرمایه گذاری

در چند و چون صندوق هایی برای سرمایه گذاری

 صندوق های سرمایه گذاری ممکن است طیف وسیعی از مزایای بالقوه مانند مدیریت حرفه ای، تنوع و انعطاف پذیری را برای سرمایه گذاران ارائه دهند. با این حال، مانند هر وسیله سرمایه گذاری دیگری، آنها نیز دارای تعدادی خطر هستند، از جمله احتمال ضرر و قرار گرفتن در معرض نوسانات بازار.

سرمایه گذاران هنگام تصمیم گیری برای سرمایه گذاری در یک صندوق، باید تحقیقات کاملی انجام دهند و اهداف، استراتژی، تاریخچه عملکرد و ساختار کارمزد آن را تجزیه و تحلیل کنند و همچنین اهداف مالی و تحمل ریسک خود را نیز در نظر بگیرند.

ما در انستیتو نوین کسب و کار NBTI  برای مشاوره و هدایت به سبدهای سرمایه گذاری داخلی و خارجی با در نظر گرفتن تمامی شرایط اعم از اهداف مالی و ریسک پذیری شما در کنار شما هستیم.

سوالات متداول در باره صندوق سرمایه گذاری

چهار نوع صندوق سرمایه گذاری چیست؟

اوراق قرضه، سهام، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های قابل معامله در بورس یا ETF، چهار نوع اصلی گزینه‌های سرمایه‌گذاری هستند.

یک صندوق سرمایه گذاری موفق کدام است؟

سیتادل که یکی از سودآورترین صندوق‌های تامینی تمام دوران است، در سال 2022، 16 میلیارد دلار سود برای سرمایه‌گذاران خود ایجاد کرد و از سال 1990 تاکنون، 65.9 میلیارد دلار سود خالص به دست آورد که آن را به پردرآمدترین صندوق تامینی تبدیل کرد.

تفاوت صندوق و سرمایه گذاری چیست؟

صندوق: شخصی که ایده دارد، برای به حرکت درآوردن ایده خود به پول نیاز دارد.

سرمایه‌گذاری: شخصی که پول دارد، باید تصمیم بگیرد که آیا این ایده بهترین چیزی است که می‌توان آن را خرج کرد؟ نسبت به هر گزینه دیگری.